عکسهايی را من ديروز در پيک ايران تماشا ميکردم که واقعا دل من را ريش ريش کرد و خاطرم را پريشان... آخر تا به کی دست روی دست بگذاريم و شاهد درد و رنج هم ميهنانمان و بويژه کودکان محروم کشورمان که سومين کشور نفت خيز دنياست باشيم...تا کی اين آقايان و آقازادگان حاضر به چشم پوشی و ناديده گرفتن حقوق اوليه مردم خواهند بود... تا کی بايد در سرزمين به اصطلاح عدل علی زندگی کنيم و اين تصوير های غم انگيز را ببينيم....بيچاره نام علی که اينگونه به بازی گرفته شده .تا کی بايد دارای حاکمی باشيم که نايب خدا بر روی زمين است ولی مردمش رنگ شادی و طعم تنها يک وعده غذای سير را در طول سال نچشند.... ياران ديگر بس است...بس باد اين نيرنگ و ريا و صدرويی...خداوندا اين کودکان و مردم درد کشيده را ياری کن و روز جزای ستمگران را نزديک فرما